Weggaan was nog nooit zo moeilijk! Ik heb het afscheid op het vliegveld zo lang mogelijk willen uitstellen, mijn tranen dan ook uren terug in mijn oogkassen moeten snuiven en vooral niet teveel praten op de moeilijke momenten zodat niet iedereen vol tranen schoot, want eens het begint is er geen stoppen meer aan!
Ik zag Loes aan de incheck desk, we hadden allebei wat teveel gewicht bij, ik spande duidelijk de kroon met het dubbele dan wat was toegelaten.. al moest ik maar 10 kilo bijbetalen! Vervolgens naar het hartverscheurendste punt van heel Zaventem, daar waar de meeste tranen van België worden gelaten denk ik.. in mijn geval toch.. Mama, Dave en Fré waren meegekomen en oh boy, wat een mega krop in de keel momenteel nu ik er aan terugdenk! Ik heb iedereen wel 3 keer gekust, geknuffeld, betraand, gezegd hoeveel ik van hen hield,.. En toch, het weggaan moet gebeuren.. Door de paspoort check, een keertje wuiven en hopla weg was ik..
De eerste vlucht tot Kopengagen had echt veel vertraging, een halfuur ofzo.. Maar toch zijn we der geraakt. Het bewijs:

Dat was natuurlijk ni zo erg, want nu moesten we niet te lang wachten tot de vlucht naar Bergen vertrok, we stapten bijna van het ene vliegtuig op het andere! En toen we aankwamen in Bergen en buiten een bus zochten stond de juiste zo flaps voor onze neus! Great great! Daar zijn we dan Gert tegengekomen, een half Zwitser, half Belg, zijn moeder komt uit Ronse en hij spreekt dus ook Nederlands. We zijn samen naar Fantoft, onze verblijfplaats voor de volgende 5 - 6 maand, gebust. Daar echt een mega rij aan de receptie! Maar we hadden een briefke gevonde met nummer 82 ipv nummer 92 (wat ik had) en dan hebbe we da gebruikt voor ons 3 samen aan te melden voor een kamer, al een geluk want we hadden een van de laatste kamers waarbij je een keuken met 7 kon delen. Ik zit met Loes op dezelfde gang, enkel is er een deur tussen de ene en de andere helft. We zulle samen veel kookmomentjes beleven, aangezien ik graag kook en we beiden vegetariër zijn! Wat dat laatste betreft is Noorwegen niet echt een topbestemming.. de vrouw in de rema 1000 moest zelfs gaan vragen of ze iets vegetarisch hadde bij een andere verkoopster, alsof ze er nog nooit van gehoord had :-)
Zo een eerste moment alleen op de kamer is nooit makkelijk.. dus daar kwamen de tranen!
Al chance kon Loes me opvangen en even later ik haar ook!De kamer is echt niks te warm! De chauffage is dankzij Christian (den duits van loes haar gangdeel) al wat warmer, maar niet om te zeggen HOTHOTHOT!'s Avonds hadde we niet echt veel honger, dus kort avondmaal. Daarna nog bij Loes gezeten met Gert tot zij was uitgepakt en vervolgens naar mij zodat ik kon uitpakken en daarna wat gaan slapen.. het was nodig! Het donsdeken dat we hebben gekocht hier is echt wel lekker warm, dus ik kijk al uit naar mijn volgend dutje :-)De tweede dag hebben we wat in de stad rondgedoold, de eerste dingen in orde gemaakt, een busabonnement bijvoorbeeld en wat basic inkopen gedaan. Veel wind, veel koude, veel duurte! 2 keer langst de infostand gepasseerd om vanalles te vragen!
Ik aan Bryggen, de alomgekende Bergense huisjes die eigelijk scheef staan, het bewijs (bewijs! dubbel bewijs!):

In het centrum, een plein met kerstboom en op de achtergrond de huisjes die tegen de berg aanliggen

We zijn ook nog een koffietje gaan drinken en hebben een poging gedaan de krant te lezen


Bij deze is dan ook het misterie van 'wie is Loes?' opgelost!
Na de inkopen hebbe we de bus naar fantoft genomen, alles gaan uitladen en heb ik samen met Loes pasta gemaakt, een geslaagde eerste volwaardige maaltijd! Daarna nog wat mensen op de gang gezien en een gesprekje gehad met Siri (van Noorwegen en Duitsland), Heidi (ook Noors) en Gregor (Duits).
's Avonds was er een feestje georganiseerd door een Belg (die zijn eigen wijn maakt met chilipeper) op de 12de verdieping, in de keuken over de deur van de Pakistaan die teveel flessen alcohol op zijn kastje had staan! Leeg waarschijnlijk :-) Daar liep ook de man waar Siri normaal whisky met ging drinken ladderzat rond, de dag nadien hoorde ik dat hij niet naar Siri had gebeld om af te spreken, wat zijn toestand verklaart! Om 2u lag ik in bed en toen ik goed en wel sliep een hels lawaai in de gang! Alsof iemand met een hamer op een chaffage of de liftdeur aan het slaan was! Het was Dave, de australiër, die zich had buitengesloten en toch zijn kamer in wou.. great!
De derde dag ontbijt met Loes en Christian, de liefste duitser ooit al tegengekomen, onze grote broer van de gang zowat! Voor ons koffie gezet, van zijn grootmoeder haar kerststol laten proeven en that kinda stuff. Dan eindelijk de kans gehad mijn kamer op te ruimen en foto's op te hangen het ziet er eindelijk wat gezelliger uit! Volgende week zowiso nog naar ikea voor wat cosy stuff: een dekentje, een tafellakentje, een matje,.. zo'n dingen. En nu ben ik net terug van een wandeling naar Lidl, wat echt wel iets te ver is om inkopen te doen.. zeker omdat je een berg over moet.. joy! EN voor de eerste keer de beruchte bergense regen tegen mijn wangen gevoeld! Christian had ons echter gerustgesteld dat ze vorig semester echt mooi weer hadden! Laten we die trend gewoon voortzetten zou ik zeggen!
Vanavond misschien nog naar top gun zien hier in klub fantoft en morgen klaar voor de introductiedagen!
Zo een uitgebreide update voor iedereen, nu ik nog tijd en zin heb om veel te schrijven doe ik het maar!
Dikke zoenen aan iedereen! En feel free to come over!
FiE*